Sąsiedzka przysługa

Grali jak nigdy, przegrali jak zawsze. Arsenal Londyn odpadł z Ligi Mistrzów nie tylko przez sędziowskie pomyłki.

O ile w ostatnich minutach rewanżowego spotkania z Liverpoolem szwedzki sędzia Peter Froejdfeldt mógł się nabrać na efektowny upadek Ryana Babela w polu karnym, to nad decyzją arbitra Pietera Vinka podjętą sześć dni wcześniej trudno przejść do porządku dziennego. Holender nie podyktował rzutu karnego za faul swojego rodaka Dirka Kuyta na Aleksandrze Hlebie, mimo że napastnik Liverpoolu, starając się zatrzymać Białorusina niemal wyrwał mu ramię. Vink przyglądał się zdarzeniu z odległości kilku kroków, ale najwyraźniej uznał, że skoro Hleb nie doznał uszczerbku na zdrowiu, to nie ma powodu, by przerwać grę.

Po fakcie oberwało się Vinkowi z każdej strony - nawet od rodaka byłego kolegi po fachu, Mario van der Ende, który podpisuję się obecnie jako „doradca sędziowski FIFA”. Powiedział on, że po arbitrze prowadzącym spotkania na takim poziomie należy oczekiwać właściwych decyzji. Trochę pomyj na głowę sędziego wylała angielska prasa – analiza dossier Vinka i Kuyta wykazała, że w Holandii mieszkali nieopodal siebie, więc pojawiły się sugestie, że była to sąsiedzka przysługa. Zwierzchnicy arbitra z UEFA nie zamierzają jednak wyciągnąć wobec niego żadnych konsekwencji. Zgodnie z planem pojedzie na mistrzostwa Europy jako jeden z dwunastu sędziów głównych.

Gdy mgła oburzenia nad pracą arbitrów opadła, zaczęto zastanawiać się co jeszcze zgubiło Arsenal. Najbliżej prawdy są chyba ci, którzy twierdzą, że zespołowi zaszkodziła polityka kadrowa. Arsene Wenger jest jednym z nielicznych menedżerów, którzy nie wystają na słomiankach swoich mocodawców w oczekiwaniu na dodatkowy grosz i w oknie transferowym więcej zarabiają, niż wydają. Latem za Thierry Henry’ego, Jose Reyesa i Freddiego Liungberga do kasy klubowej trafiło 25 milionów funtów. Na Eduardo i Bacary’ego Sagnę Francuz wydał ok. 10 milionów mniej. Jak na ironię, najlepszy piłkarz rewanżowego spotkania, Fernando Torres, był przed obecnym sezonem bardzo bliski transferu do Arsenalu. Jednak w końcu ktoś w sztabie londyńskiego klubu uznał, że prezesi Atletico Madryt licytują za wysoko i napastnik trafił do Liverpoolu. Po za tym, Wenger wycofał się również z wyścigu po Babela, który w rewanżu błysnął raz, a dobrze. Los bywa czasem złośliwy.

Piłkarzom Arsenalu zabrakło zimnej krwi w rewanżu. Po wyrównującej bramce Emmanuela Adebayora wydawało im się , że awans mają w kieszeni. Nie było komu stawić kolegów, wezwać do zwarcia szyków, zapomniano o Babelu, choć to właśnie on był idealnym kandydatem do desperackiej szarży, bo pojawił się na boisku kilkanaście minut wcześniej.

Wygląda na to, że Wenger za punkt honoru postawił sobie wprowadzenie na szczyt drużyny , którą wychowa osobiście. Już zapowiedział, że latem nie zamierza szastać pieniędzmi, a do szczęścia wystarczy mu jeden lub dwóch doświadczonych piłkarzy. Kibice Arsenalu, którzy wiedzą doskonale, że ich klub jest jednym z pięciu najbogatszych na świecie, pewnie mają na ten temat odmienne zdanie.

Podyskutuj o tym na forum dyskusyjnym