Jens Lehmann

Jens Lehmann rozpoczął swoją piłkarską karierę w roku 1989 w drużynie Schalke 04, w której barwach występował przez prawie dekadę. Pierwsze lata w klubie należały do trudnych. W roku 1993 w pamiętnym spotkaniu z Bayer Leverkusen, gdy w pierwszej połowie Lehmann wpuścił 3 fatalne bramki, po 45 minutach gry został zmieniony. Po tym fakcie bramkarz opuścił stadion i nie czekając na klubowy autobus, udał się tramwajem do domu. Jednakże z biegiem czasu Niemiec nabierał bramkarskiej pewności siebie, do czego przyczyniły się z pewnością pochwały w jego kierunku, dotyczące jego rosnących zdolności.

W roku 1997 Jens Lehmann stał się bohaterem klubu z Zagłębia Ruhry, gdy w finale pucharu UEFA, gdzie jego drużyna mierzyła się z włoskim Interem Mediolan. Lehmann popisał się znakomitą grą w całym meczu, a w rzutach karnych znakomicie obronił strzał Ivan'a Zamorano i tym samym w dużej mierze przyczynił się do zwycięstwa.

W 1998 roku Jens opuścił drużynę Schalke, w której rozegrał 274 spotkania i przeniósł się do włoskiego AC Milanu. We Włoszech bramkarz nie rozwinął skrzydeł, gdyż po pięciu przeciętnych meczach w barwach Milanu został wydalony z pierwszej jedenastki. Po niepowodzeniu w Italii wrócił z powrotem do Niemiec, tym razem do drużyny Borusii Dortmund, z którą w sezonie 2001-02 zdobył mistrzostwo Bundesligi. Jego ognisty temperament pozwolił mu zdobyć dość kuriozalny rekord w Bundeslidze, bowiem był bramkarzem, który był aż 5 razy zdejmowany z boiska. W barwach Borusii rozegrał 129 spotkań.

25 lipca 2003 roku Jens opuścił swoją ojczyznę i przeniósł się na Highbury, do drużyny Arsenalu Londyn, jako następca kończącego piłkarską karierę Davida Seamana. Lehmann grał przez cały sezon 2003-04, kiedy to Arsenal był niepokonany przez cały sezon i tym samym został pierwszym angielskim klubem, który dokonał tego od 1880 roku. W drużynie Arsenalu Lehmann także zasłynął swoim temperamentem i agresywnym stylem gry, a także pewnością siebie.

W środku sezonu 2004-05 Lehmann nie był już automatycznie wybierany do pierwszego składu, gdyż w składzie pojawił się nowy nabytek Arsenalu - Manuel Almunia. Ten jednak nie wykazał się w kilku pierwszych spotkaniach w barwach Arsenalu, przez co Jens odzyskał swoje miejsce w pierwszym składzie. Pod koniec sezonu znów rozpoczęły się spekulacje, jakoby jego miejsce miało znów zostać zajęte, lecz Niemiec po znakomitym meczu z Manchesterem United (1-1, i 5-4 w karnych) w finale FA Cup, popisując się kilkoma znakomitymi obronami oraz obroną strzału Scholesa w rzutach karnych, nie tylko przyczynił się do zdobycia pucharu, ale także utwierdził władze klubu, że jest on odpowiednim człowiekiem na odpowiednim miejscu i nie potrzebuje jeszcze zmiennika.

W sezonie 2005-06 Lehmann zanotował swój setny występ w Premier League, który miał miejsce 15 kwietnia w meczu z West Bromwich Albion. W tym samym sezonie pobił w Lidze Mistrzów rekord ilości minut bez wpuszczonej bramki, który Lehmann ustalił na 853 minut, bijąc tym samym poprzedni rekord należący do Edwina van der Sar'a.

18 maja 2006 roku w meczu finałowym z Barceloną, który Arsenal przegrał 1-2, Jens Lehmann otrzymał w 18. minucie spotkania czerwoną kartkę. Fakt ten nie przeszkodził jednak w zdobyciu tytułu najlepszego bramkarza w sezonie 2005-06 Ligi Mistrzów.

Lehmann ma podpisany kontrakt z Arsenalem do końca sezonu 2006-07. Po zakończeniu sezonu Niemiec planuje odejść do hiszpańskiej Primera Division lub do niemieckiej Bundesligi, gdzie chciałby zakończyć karierę.

W drużynie narodowej Niemiec Jens Lehmann swój debiut zaliczył w 1998 roku w meczu przeciwko Omanowi. Od tego momentu w reprezentacji wystąpił 39 razy (do 16 sierpnia 2006 roku), z czego większość spotkań była meczami towarzyskimi. Jego rywalem o miejsce w kadrze był bowiem Oliver Kahn, który nie zamierzał ustępować Jensowi swojego miejsca pośrodku słupków. Jednak 7 kwietnia 2006 roku, selekcjoner reprezentacji narodowej Niemiec, Jürgen Klinsmann ogłosił, że to właśnie Lehmann będzie pierwszym bramkarzem w składzie, który wystąpi na Mistrzostwach Świata 2006.

W meczu otwierającym mundial, Lehmann wpuścił 2 bramki, obie strzelone przez Paulo Wanchope z Kostaryki. Mimo tego mecz zakończył się wygraną drużyny Niemiec 4-2. Przez następne 3 mecze Jens nie wpuścił żadnej bramki, przez co Niemcy bezproblemowo awansowali z grupy. Jednak w ćwierćfinale jego passa została przerwana przez drużynę Argentyny. Swój błąd Niemiec odpokutował jednak w rzutach karnych, gdzie obronił 2 strzały i przyczynił się do zwycięstwa 4-2.

Przeciwnikiem Niemiec w półfinale byli Włosi. Przez całe spotkanie drużyna Włoch miała więcej okazji do strzelenia zwycięskiej bramki, lecz Lehmann popisywał się znakomitymi interwencjami. Pod koniec dogrywki po tak dobrej passie, Lehmann wyjmował piłkę z siatki aż dwukrotnie, lecz nie były to bramki wpuszczone z jego winy. W meczu o 3 miejsce zamiast Lehmanna, na boisku pojawił się Oliver Kahn, który przed mundialem był bardzo zawiedziony decyzją Klinsmann'a. Po mundialu, mimo iż drużyna Niemiec nie dotarła do finału, Lehmann otrzymał wiele pochwal za bardzo dobry występ, a w szczególności za wspomniane spotkanie z Argentyną.

W sierpniu 2006 roku Lehmann ujawnił, że podczas Mistrzostw Świata cierpiał z powodu kontuzji stopy, co według niego było skutkiem noszenia innych butów. Mianowicie German Football Association zamówiło dla graczy buty pochodzące od głównego sponsora, którym jest Adidas. Lehmann jednak normalnie gra w butach firmy Nike. Warto dodać, że Christian Wörns został wyrzucony z zespołu narodowego w roku 2005, gdy odmówił trenowania w butach Adidas'a. Dzięki Lehmann'owi i protestom kilku innych graczy, piłkarze mogą teraz nosić dowolne buty wykonane przez różne firmy.

W sierpniu 2006 Lehmann zasugerował, że po zakończeniu rozgrywek Euro 2008 zamierza odejść z drużyny narodowej i udać się na piłkarską emeryturę. Jednak w styczniu 2007 roku stwierdził, że nie podjął jeszcze takowej decyzji.

- Jens Lehmann i Frank Rost są jedynymi bramkarzami w Bundeslidze, którzy zdobyli bramkę w otwartej grze. 19 grudnia 1997 roku w meczu Schalke 04 i Borussia Dortmund. Po rzucie rożnym Lehmann umieścił piłkę w siatce, będąc jak się później okazało na pozycji spalonej. Dzięki jego bramce Schalke zremisowało z drużyną Borussii 2-2. Fakt ten spowodował antypatię kibiców z Dortmundu do Jensa. Gdy przeszedł on z Schalke właśnie do drużyny Borusii, musiał się starać przez wiele miesięcy, aby zyskać szacunek kibiców.

- Grając na boisku Lehmann żuje gumę, robiąc to bardzo niedyskretnie.

- Lehmann aktywnie wspiera niemiecką fundację dla młodych niemieckich piłkarzy, która została założona w 2000 roku z inicjatywy Klinsmann'a i innych.

- Z żoną Conny, która jest nauczycielką w szkole, ma trójkę dzieci: Lasse (1997 r.), Mats (2000 r.) i Liselotta (2006 r.). Lehmann mieszka w Londynie, w dzielnicy Highgate.