Alexander Hleb

Hleb dorastał w Mińsku, jego matka była budowlańcem, podczas gdy ojciec prowadził cysterny z paliwem. Po katastrofie w Czarnobylu w 1986 roku, jego ojciec zgłosił się jako wolontariusz przy rozbiórce domów, które nie nadawały się do zamieszkania. Hleb twierdził, że przez obcowanie z promieniowaniem jego ojciec był potem bardzo chory.

Hleb rozpoczął grę w piłkę nożną w szkółce na boiskach FC Dinamo Minsk. W wieku 17 lat przeszedł do pierwszoligowego klubu BATE Borisov, w którym w następnym sezonie zdobył tytuł ligowego mistrza. Obserwowany wraz z bratem Vyacheslavem przez niemieckich Scottów trafił w 2000 roku do VfB Stuttgart za kwotę w wysokości €150,000. W Niemczech Białorusin zaaklimatyzował się bardzo szybko. W drużynie także wyrobił sobie dobrą opinię i z biegiem czasu stał się jednym z ważniejszych graczy w składzie. W sezonie 2002-03 drużyna ze Stuttgartu zajęła drugie miejsce w Bundeslidze i cieszyła się ze zwycięstwa nad Manchesterem United w Lidze Mistrzów, podczas gdy Hleb stał się filarem zespołu.

Po opuszczeniu drużyny przez menadżera Felixa Magatha, który przeszedł do drużyny Bayernu Monachium, trenowaniem VfB Stuttgart zajął się Matthias Sammer, jednak pod jego wodzą drużyna nie była już tak skuteczna jak wcześniej.

28 czerwca 2005 roku Hleb przeniósł się na wyspy brytyjskie i dołączył do drużyny Arsenalu Londyn. Kwota opiewająca ten transfer to około £10 mln, a czas, na jaki Hleb podpisał umowę to 4 lata. Menadżer Kanonierów Arsene Wenger używał Białorusina na boisku na wielu pozycjach, dopóki ten nie przystosował się do angielskiego stylu gry.

21 sierpnia 2005 roku Alexander (w takiej formie jego imię występuje w Anglii, przez co często jest tak nazywany) rozegrał swój pierwszy oficjalny debiut w barwach Arsenalu, w meczu przeciwko Chelsea. Po meczu Hleb został bardzo dobrze odebrany przez media, otrzymał najwyższą ocenę spośród graczy tego spotkania, a jego debiut został nazwany najlepszym z możliwych.

Jakiś czas później odnowiła mu się kontuzja kolana, przez co został wykluczony z gry na kilka miesięcy. Sądzono, że ciężko będzie mu wrócić do dawnej formy i łączono go nawet z powrotem do Niemiec. Jednak Białorusin powrócił na boisko w grudniu, rozgrywając 7. grudnia mecz Ligi Mistrzów przeciwko Ajaxowi Amsterdam, w którym rozegrał 60 minut.

W styczniu 2006 roku Hleb zapewnił sobie miejsce w podstawowej jedenastce. Zagrał również oba spotkania w Lidze Mistrzów, przeciwko Realowi Madryt. Na boisku świetnie dogadywał się z prawym obrońcą, Emmanuelem Eboué. Białorusin zagrał również w finale Ligi Mistrzów przeciwko drużynie z Barcelony, gdzie pracował w poicie czoła, gdy Arsenal po wyrzuceniu z boiska Jensa Lehmanna musiał grać w dziesiątkę. Po meczu został uznany jako jeden z najlepszych zawodników Arsenalu na boisku. W kolejnym meczu Ligi Mistrzów, tym razem przeciwko drużynie FC Porto, który rozegrany został 26 września 2005 roku, Hleb zdobył swoją drugą bramkę w barwach The Gunners (pierwszą zdobył w towarzyskim meczu przed rozpoczęciem sezonu 2005-06).

Po rozpoczęciu nowego sezonu Hleb nie przestawał zadziwiać. 22 października zdobył kolejną bramkę w meczu przeciwko Reading. Była to jego pierwsza bramka na wyjeździe. Obecnie Hleb jest bardzo lubianą przez kibiców postacią, którzy darzą go szacunkiem, a na jego cześć mają przygotowaną piosenkę 'come on Alex you can do it'.

Hleb rozegrał 30 spotkań w reprezentacji Białorusi Under-21. Swój debiut w oficjalnej reprezentacji Białorusi zaliczył podczas spotkania z Walią w 2001, które jego drużyna przegrała 1-0. Swoją pierwszą bramkę w reprezentacji narodowej zdobył w spotkaniu z Węgrami w kwietniu 2002 roku, które zakończyło się zwycięstwem Białorusi 5-2.

Hleb mieszka w Hampstead, w północnym Londynie. Jego brat, Vyacheslav Hleb jest także piłkarzem, grając obecnie w FC MTZ-RIPO, a także razem z bratem w reprezentacji narodowej.