William Gallas

William Gallas swoją karierę rozpoczął w akademii futbolu w Clairefontaine. Następnie grał dla drugoligowego Caen, gdzie przyczynił się do awansu drużyny do pierwszej ligi, gdyż w sezonie 1995-96 zdobyli pierwsze miejsce w Ligue 2. Z Caen przeniósł w 1997 roku do Olympique Marseille. Menadżer Chelsea, Claudio Ranieri kupił Gallasa z Marsylii w maju 2001 roku za sumę 6,2 miliona funtów. W drużynie 'The Blues' otrzymał koszulkę z numerem 13. Francuz rozwijał się na środku obrony, gdzie grał z Marcelem Desailly i później z Johnem Terry. Ta obrona była nazywana jedną z najlepszych w Premiership.

W 2005 roku Gallas wraz z drużyną zdobył mistrzostwo Premiership oraz Puchar Ligi. Menadżerem Chelsea był już wtedy José Mourinho, który w 2004 roku zastąpił Claudio Ranieri. Kontrakt Gallasa z Chelsea wygasał w maju 2007 roku. Francuz odmówił podpisania nowego kontraktu, gdyż klub nie chciał zaoferować mu wystarczającej pensji. Gallas wyraził chęć gry we Włoszech, w Juventusie czy AC Milanie. Chelsea nie zgodziła się jednak na transfer w maju, gdyż uznali, że jest on jednym z ważniejszych graczy w drużynie.

Po Mistrzostwach Świata w Niemczech, Gallas odmówił udziału w przedsezonowym tournee w Ameryce, za przyczynę podając zmęczenie po Mundialu. Gdy do Chelsea przybył Michael Ballack, otrzymał on koszulkę z numerem 13, którą wcześniej nosił Gallas. Miała to być kara za zachowanie Francuza i jego absencję. W tym momencie jego gra w Chelsea stała pod wielkim znakiem zapytania.

Wraz ze skandalem, który wybuchł we włoskiej piłce nożnej, wyjazd Gallasa do Włoch był niemożliwy, gdyż Juventus, o którym Gallas marzył, został zdegradowany, a piłkarze zaczęli odchodzić do innych europejskich drużyn. Jedynym klubem, który był zainteresowany Gallasem był Arsenal Londyn. Gdy Chelsea zdążyła zakupić już nowego obrońcę, Holendra Khalida Boulahrouz'a, Gallas nie miał już większych wątpliwości.

1. września 2005 roku Gallas przeniósł się do Arsenalu, w zamian za Ashley Cole'a, który powędrował do Chelsea. Arsenal dodatkowo dostał sumę w wysokości 5 milionów funtów. Po transferze, który był bardzo długi i ciągnął się przez kilka dobrych tygodni, prasa oznajmiła, że José Mourinho był wściekły na Francuza, który przeszedł do drużyny rywali. Dodał, że Gallas groził zdobyciem samobójczej bramki, gdy nie dojdzie do skutku jego transfer do Arsenalu. Gallas po tej wypowiedzi stwierdził, że jego byłej drużynie i jej menadżerowi brak prawdziwej klasy, gdyż muszą się ukrywać za fałszywymi oskarżeniami.

Były menadżer Ranieri Claudio powiedział, że nie może uwierzyć w to, co powiedział Mourinho. Twierdził, że Gallas zawsze był profesjonalistą zarówno jako piłkarz, jak i poza boiskiem. Podkreśla też, że nie wie, co mogło zdarzyć się podczas tych 2 lat po jego odejściu.

Gallas podpisał 4-letni kontrakt z Arsenalem i otrzymał koszulkę z numerem 10, którą nosił swego czasu Dennis Bergkamp. Arsene Wenger tak wyjaśnił ten przydział koszulki: "Numer trzy nie pasował dla niego, a resztę numerów rozdałem. Stwierdziłem, że dobrze będzie, jeżeli to obrońca dostanie numer, który posiadał kiedyś Dennis Bergkamp. Gdyby to napastnik otrzymał taki numer, mógłby być porównywany do Holendra, dlatego uważam, że to najlepsze rozwiązanie."

Gallas rozegrał swój debiut w drużynie Kanonierów jako lewy obrońca w meczu przeciwko Middlesbrough, który odbył się 9. września 2006 roku i zakończył remisem 1-1. Swoją pierwszą bramkę zdobył 23. września w meczu przeciwko Sheffield United. Zdobył także gola w meczu przeciwko Liverpoolowi, 12. listopada, gdy Arsenal wygrał 3-0.


Gallas był członkiem reprezentacji Francji Under-18, zdobywając wraz z nimi Mistrzostwo Europy. Gallas grał dla zespołu młodzieżowego w roku 1997 na FIFA World Youth Championship. Obecnie regularnie występuje w pierwszym składzie Francji. Jego debiut w reprezentacji to mecz przeciwko Słowenii w październiku 2002, jako mecz kwalifikacyjny do Euro 2004. Francja rozgromiła wtedy Słowenię 5-0.

Gallas rozegrał swój 50. mecz dla reprezentacji Francji w meczu z Włochami, 6. września 2006 roku na Stade de France, jako mecz eliminacyjny do Euro 2008. Włosi ulegli wtedy Francuzom 1-3.